Een dag uit het leven van een schildersmodel,

23 Mei

Een dag uit het leven van een schildersmodel,

 

 

Het is nog vroeg in de ochtend als de telefoon gaat.

Anna krijgt een mevrouw aan de lijn die een naaktmodel zoekt voor haar tekenclub. Ze pakt haar agenda en noteert de plaats en de tijd, volgende week woensdagavond van 20.00 tot 22.30. in het cultureel centrum te Almere. Wel een beetje uit de buurt denk ze meteen maar ach, je moet alles een keertje proberen.  De routebeschrijving zal haar nog via een E-mail worden toegestuurd. Sinds een aantal jaren staat ze nu model nadat ze vanwege een gehoorprobleem haar carrière als balletdocente moest opgeven en vanwege haar mooie standen is ze inmiddels een gewild model voor vele kunstenaars.

Nadat ze de haar toegestuurde routebeschrijving goed heeft bestudeerd stapt ze de bewuste woensdagavond, voor de zekerheid  al om 18.00 in de auto op weg naar Almere want ze wil in geen geval te laat komen. Dat het juist op dat moment spitsuur is was haar even ontgaan dus al spoedig staat ze vast in een file,  maar niks aan de hand want ze heeft  ruim de tijd.
Na plusminus een uur en een kwartier komt ze aan in Almere-stad  en volgt de instructies op van de routebeschrijving.       Bij de eerste rotonde rechtdoor, daarna linksaf, langs de Kerk en dan aan de linkerkant…. ja hoor daar is het buurtcentrum al en ze is lekker op tijd want het is pas half acht. Anna parkeert haar auto en loopt  natuurlijk zoals gewoonlijk twee rondjes om het centrum heen, voordat ze uiteindelijk de ingang vindt. Gevoel voor oriëntatie is nooit haar sterkste kant geweest.
Ze komt  binnen in een grote vierkante hal met aan weerskanten een gang.  Achter de bar, die zich in het midden van de hal bevindt is een man druk bezig om een hele partij glazen op te poetsen. Hij heeft haar  aanwezigheid nog niet opgemerkt
‘Pardon meneer’ zegt ze met haar zachte stem. De man kijkt verstoord op wanneer ze hem kennelijk uit een diepe overpeinzing heeft wakker geschud. Hij kijkt haar  onderzoekend aan en vraagt wat ze komt doen.
‘ Ik zoek het atelier’ antwoordt ze de man terwijl ze haar tas naast zich op de grond zet.                                                                            ‘ Wat bedoelt U met atelier, waar komt U dan voor ?’ vraagt de man terwijl hij driftig doorgaat met het oppoetsen van de glazen.  ‘Ik kom om te poseren, ik ben het model vanavond.’ leg ze hem uit,  maar het is duidelijk dat de man er niet veel van begrijpt.  ‘Voor wie of wat bent U dan model? ‘ is zijn volgende vraag. ‘Ik neem aan dat ik model sta voor een aantal schilders of zo.’ Ze trekt haar wenkbrauwen op en kijkt de man een beetje verbaasd aan.
‘Er komen hier helemaal geen schilders.’ antwoordt de man licht geïrriteerd.
’ Er is hier alleen een tekenclubje en die tekenen daar.’ Hij wijst naar een rode deur.
‘O, dan moet ik daar zijn, dank U wel, antwoordt ze opgelucht.  ’Ze pak haar tas weer op en loopt richting  ‘het atelier”
Wanneer ze de rode deur open doet ziet ze al snel dat de man zich heeft vergist want in de betrekkelijk kleine ruimte staan namelijk twee tafelbiljarts en wat stoelen langs de muur in plaats van de verwachte schildersezels,.
Ze gaat terug naar de barman en vraagt hem nogmaals waar het atelier is. Gelukkig komt er juist op dat moment een vrouw binnenlopen. In haar ene hand draagt zij een grote vloerlamp met drie verstelbare bolletjes, vast uit de jaren 70 en in haar andere hand een elektrisch kacheltje. ‘Ahh, U bent het model?’ vraagt zij aan Anna.  ‘Ja.’ Antwoord Anna opgelucht. Ze stellen zich  aan elkaar voor. ‘En U bent degene die mij heeft gebeld?’ U regelt het atelier? U bent de docente vanavond? ’ vraagt Anna  nieuwsgierig . Gezien het keurige mantelpakje dat de vrouw draagt zou ze haar eerder voor een secretaresse aangezien hebben dan voor een kunstzinnig type.

‘Ja hoor volgt U mij maar dan kunnen we de boel vast installeren want de meeste mensen komen toch altijd iets later.’ Tot Anna’s stomme verbazing loopt ook de docente naar de rode deur en eenmaal binnen legt zij haar  uit dat haar leerlingen vanavond voor de eerste keer naar model gaan tekenen dus dat het best spannend voor ze is.
‘Maar waar wilt U mij dan model laten staan, want zoveel ruimte is er niet.’ vraagt ze  met een diepe frons in haar voorhoofd.
‘ Nou ja kijk, als wij een stilleven gaan schilderen dan plaatsen wij dat ook op het biljart, niet dat het kwaad kan hoor, er liggen planken overheen.’ antwoordt de docente

vol enthousiasme.
‘Maar…. dat betekent dat ik ook op het biljart….. ?’ Op dat moment onderbreekt zij  Anna door op een geruststellende toon te vertellen dat ze het heel comfortabel voor haar  zal maken met een matrasje, kussens, lappen en… jawel, ze  krijgt er zelfs verlichting en een kacheltje bij.!!!
‘Nou ja, het is wel een beetje behelpen’ reageert Anna ietwat teleurgesteld. ‘Tja, tegenwoordig mag je al blij zijn als je een ruimte kunt huren en de mensen zijn er best tevreden mee, ik ga even de rest van de spullen halen.’ Ze klinkt bijna vrolijk en opgelucht dat het model  niet meteen de benen neemt maar haar helpt om de rest van de spullen uit de auto te halen. Ze installeren alles op het biljart terwijl langzaam aan de eerste cursisten, meest ouderen , bepakt met veldezels en tekenborden zich van een plekje om het biljart verzekeren. In het toilet op de gang kan Anna zich omkleden en wanneer  ze zich gehuld in een omslagdoek met daar overheen een badjas door de gang richting biljartzaal begeeft wordt ze nieuwsgierig aangegaapt door een aantal mannen die zich inmiddels aan de bar hebben gevoegd en zich daar te goed doen aan een pilsje.
Wanneer ze de biljartzaal weer de binnenkomt wordt ze  voorgesteld als het model.
’ En,’ voegt de docente er nog aan toe, ‘ Anna is een professioneel model dus dat treffen jullie.’ Gemompel en nieuwsgierige blikken die haar volgen wanneer ze behendig, via een stoel op het biljart klimt. Het programma luidt als volgt; twee standen van een half uur, pauze van een half uur en na de pauze éen stand van een uur. Een staande stand laat ze dit keer, gezien het hoge ‘podium’ maar achterwege om te voorkomen dat ze er uit gaat zien als een trofee net zoals die in de kastjes aan de muur. Anna doet haar badjas uit, en met de omslagdoek mooi om haar weelderige heupen neemt ze de eerste liggende pose aan, op de buik met een interessante draai erin.
De docente richt de schemerlamp zo, dat ze er net niet door wordt verblind en het schaduw effect optimaal is en hoe aardig van haar wanneer zij Anna vraagt of ze het warm genoeg heeft terwijl zij het kacheltje aan het  verlengsnoer dichterbij trekt.

De mensen werken zich in het zweet en ze  hoort hen zuchten en steunen.                                                                              Dan zit het eerste halve uur erop.
Er volgt nu een zittende stand met één arm boven het hoofd.                      ‘ Dat ze dat kan volhouden.’ hoorde ze een man van hoge leeftijd tegen een andere man zeggen. ’Ik vindt het wel knap hoor’ De docente roemt het model en is zeer tevreden. Dan is het pauze en tijd voor een welverdiend kopje koffie. Aan de bar in de hal is het intussen een drukte van belang. Er blijkt  namelijk een belangrijke voetbal wedstrijd aan de gang te zijn en de stemming zit er goed in.
Terwijl de docente Anna een kopje koffie aanbiedt vraagt zij of alles naar haar zin is en of ze misschien  nog wensen heeft.
Om mee te doen met het jolige clubje antwoordt ze  haar  spontaan, ’Nou, nu ik hier toch ben… ik zou straks wel een potje willen biljarten!’ Waarop één van de oudere mannelijke cursisten, die naast haar aan de bar staat, adrem reageert door te vragen, ‘ Maar toch niet in Uw blootje ?’ Hilariteit ten top.
Na de pauze neemt Anna weer een liggende pose aan, op haar zij met opgetrokken benen,  het was een stand voor een uur!   Jeetje, hoort ze  iemand zeggen, het is wel een vak hoor, ik zou het nog geen minuut vol houden.’ Op de vraag of het niet te zwaar voor haar is  antwoordt ze, ‘ nee hoor, ik hoop alleen dat jullie mij wel op tijd wakker maken.’ Natuurlijk had ze zich verkeken op de stand want een uur is wel erg lang maar ze  heeft het overleefd.
Al met al was het een aparte ervaring en tegen verwachting in hadden de mensen er toch iets moois van gemaakt. Met 25 Euro plus reiskosten en weer een ervaring rijker reed ze in een uur en drie kwartier terug naar huis. Een beetje last van oriëntatieproblemen, vooral nu het donker was maar ze haastte zich niet, haar buurt cafeetje is altijd tot twee uur open, geld genoeg voor een welverdiende borrel en ach…. ze had toch ruim de tijd.

Advertenties

6 responses to this post.

  1. Ha die Thea , fantastisch , wat een leuke website, heerlijk om de verhalen te lezen !

    Liefs Margarita vanuit Holthone,

    Beantwoorden

  2. Posted by Fred Petri on juni 24, 2009 at 11:42 am

    Lieve Thea,
    heb genoten van je verhaal, Kronkel zou het je niet kunnen verbeteren!!!!!!!Net als met pinda`s kan er niet mee stoppen om te lezen. Liefs Fred, XXX

    Beantwoorden

  3. Hoi Thea
    Leuk verhaal! Ook wel herkenbaar ik moest in een buurthuis een keer op een kantinetafel staan. Bij zittende en vooral liggende standen bungelden armen en benen over de rand en de tafel was zo glad dat ik bijna niet stil kon zitten.

    Groeten
    Piet

    Beantwoorden

  4. Posted by Bernadette Posno on maart 15, 2012 at 9:31 am

    Lieve Thea, wat een mooi werk ! Hoe is het met je? Je bent oma !! Laat wat van je horen!

    Liefs, Bernadette

    Beantwoorden

  5. Lieve Thea.

    Ik heb je verhaal over je avontuur in Almere gelezen. Wat schrijf je goed!! Hoe is je expositie in Landsmeer verlopen? Mijn e-mailadres is:

    waltervan@zonnet.nl

    Hartelijke groeten

    Walter van Dieren.

    P.S. Ik ontdekte dat mijn héle laatste tentoonstelling van 2014 in de Waag te Haarlem in een panoramaview is te zien. Google: Walter van Dieren en tik Panoramaview aan. Ik wist niet dat dit was gemaakt was er totaal door verrast!

    Beantwoorden

    • Posted by Thea on november 16, 2016 at 7:44 am

      lieve Walter. dank je wel voor je leuke reactie. dat stimuleert om weer de en op t pakken. spreken we een keer af in Landsmeer of Haarlem? Ik ga je een email sturen binnenkort. Lieve groet, Thea

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: