Een dag uit het leven van een schildersmodel,

P1030703s’Morgens vroeg. De telefoon gaat. Ik neem hem op en krijg een vrouw aan de lijn die een naaktmodel zoekt voor haar tekenclub. Tijd en plaats worden besproken. Volgende week woensdagavond van 20.00 tot 22.30. in het cultureel centrum te Almere. Wel een beetje uit de buurt denk ik meteen maar ach, je moet alles een keertje proberen.
Ik maak een aantekening in mijn agenda. De routebeschrijving zal mij worden toegestuurd. Na ontvangst daarvan bestudeer ik het grondig en stap de bewuste woensdagavond al om zes uur in de auto want wil in geen geval te laat komen maar het ontgaat mij op dat moment dat het precies om die tijd spitsuur is dus beland ik al spoedig in een file, maar niks aan de hand want ik heb ruim de tijd.
Na plusminus een uur en een kwartier kom ik in Almere-stad aan en volg de instructies van het toegestuurde papier op. Bij rotonde rechtdoor daarna linksaf, langs de Kerk en dan aan de linkerkant…. ja hoor daar is het buurtcentrum al en ik ben lekker op tijd want het is pas half acht. Parkeer mijn auto en loop natuurlijk zoals gewoonlijk twee rondjes om het centrum heen, voordat ik uiteindelijk de ingang vind.
Ik kom binnen in een grote vierkante hal met aan weerskanten een gang. Achter de bar, die zich in het midden van de hal bevindt staat een man drukdoende glazen op te poetsen. Hij heeft mijn aanwezigheid nog niet opgemerkt
‘Pardon meneer’ De man kijkt verschrikt op wanneer ik hem kennelijk uit een diepe overpeinzing heb wakker geschud. Terwijl hij mij onderzoekend aankijkt vraagt hij wie ik zoek.
‘ Ik zoek het atelier’ antwoord ik de man terwijl ik mijn tas naast mij op de grond zet. ‘ Wat bedoelt U met atelier, waar komt U dan voor ?’ ‘Ik kom om te poseren, ik ben het model vanavond.’ leg ik hem uit. Maar het is duidelijk dat de man er niet veel van begrijpt. ‘Voor wie of wat bent U dan model? ‘ is zijn volgende vraag. ‘Ik neem aan dat ik model sta voor een aantal schilders of zo.’
‘Er komen hier helemaal geen schilders.’ antwoordt de man een beetje geïrriteerd.
’ Er is hier alleen een tekenclubje en die tekenen daar.’ Hij wijst naar een rode deur.
‘O, dan moet ik daar zijn, dank U wel. ’ Ik pak mijn tas weer op en loop richting “atelier”
Wanneer ik de rode deur open doe zie ik al snel dat de man zich heeft vergist, in de betrekkelijk kleine ruimte staan namelijk twee tafelbiljarts en wat stoelen langs de muur in plaats van de verwachte schildersezels,.
Ik ga terug naar de man en vraag hem nogmaals waar het atelier is. Gelukkig komt er juist op dat moment een vrouw binnenlopen. In haar ene hand draagt zij een schemerlamp met drie verstelbare bolletjes en in haar andere hand een electrisch kacheltje. ‘Ahh, U bent het model vraagt zij mij?’ ‘ Ja.’ antwoord ik opgelucht. We stellen ons aan elkaar voor. ‘En U regelt het atelier?’ vraag ik haar nieuwsgierig . Gezien het keurige mantelpakje dat ze droeg zou ik haar eerder voor een secetaresse aangezien hebben dan voor een kunstzinnig type.

‘Ja hoor volgt U mij maar dan kunnen we de boel vast installeren want de meeste mensen komen toch altijd iets later.’ Tot mijn stomme verbazing loopt ook zij naar
de rode deur en eenmaal binnen legt zij mij uit dat haar leerlingen vanavond voor de eerste keer naar model gaan tekenen dus dat het best spannend voor ze is.
‘Maar waar wilt U mij dan model laten staan, want zoveel ruimte is er niet.’ vraag ik met een diepe frons in mijn voorhoofd.
‘ Nou ja kijk, als wij een stilleven gaan schilderen dan plaatsen wij dat ook op het biljart, niet dat het kwaad kan hoor, er liggen planken overheen’
‘Maar…. dat betekent dat ik ook op het biljart….. ‘ Op dat moment onderbreekt zij mij door op een geruststellende toon te vertellen dat ze het heel comfortabel voor mij zal maken met een matrasje, kussens, lappen en… jawel ik krijg er zelfs verlichting en een kacheltje bij.!!!
‘Nou ja, het is wel een beetje behelpen’ reageer ik ietwat teleurgesteld. ‘Tja tegenwoordig mag je al blij zijn als je een ruimte kunt huren en de mensen zijn er best tevreden mee, zullen wij de rest van de spullen even uit de auto halen?’ Ze klinkt bijna vrolijk en opgelucht dat ik niet meteen ben weggelopen en ik help haar met de spullen. We installeren alles op het biljart terwijl langzaam aan de cursisten, meest ouderen , bepakt met veldezels en tekenborden zich van een plekje om het biljart verzekeren. In het toilet op de gang kan ik mij omkleden en wanneer ik mij gehuld in een omslagdoek door de gang richting biljartzaal begeef wordt ik nieuwsgierig aangegaapt door een aantal mannen die zich inmiddels aan de bar hebben gevoegd en zich daar te goed doen aan een pilsje.
Wanneer ik de biljartzaal weer de binnenkom word ik voorgesteld als het model.
’ En,’ voegt de docente er nog aan toe, ‘ Thea is een professioneel model dus dat treffen jullie.’ Gemompel en nieuwsgierige blikken die mij volgen wanneer ik behendig, via een stoel op het biljart klim. Het programma luidt als volgt; twee standen van een half uur, pauze van een half uur en na de pauze éen stand van een uur. Een staande stand laat ik dit keer, gezien het hoge ‘ podium’ maar achterwege om te voorkomen dat ik er uit ga zien als een trofee zoals die in de kastjes aan de muur. Ik doe mijn omslagdoek af en neem de eerste liggende pose aan, op de buik met een interessante draai erin.
De docente richt de schemerlamp zo, dat ik er net niet door verblind word en het schaduw effect optimaal is en hoe aardig van haar wanneer zij mij vraagt of ik het warm genoeg heb terwijl zij het kacheltje inclusief verlengsnoer dichterbij trekt.

De mensen werken zich in het zweet en ik hoor ze zuchten en steunen. Dan zit het eerste halve uur erop.
Er volgt nu een zittende stand en daarna is het tijd voor een kopje koffie aan de bar in de hal tussen andere feestgangers, zo blijkt al gauw aan de jolige stemming die daar heerst.
Terwijl de docente mij een kopje koffie aanbiedt vraagt zij mij of alles naar mijn zin is en of ik nog wensen heb.
Om mee te doen met het jolige clubje antwoord ik haar geheel spontaan, ’nou ik zou wel een potje willen biljarten’. Waarop één van de oudere mannelijke cursisten, die naast mij aan de bar staat, adrem reageert door te vragen, ‘ Maar toch niet in Uw blootje ?’ Hilariteit ten top.
Na de pauze neem ik weer een liggende pose aan maar nu op de rug met de benen iets opgetrokken en één arm boven mijn hoofd. Jeetje, hoor ik iemand vragen, houdt U dat wel vol?’ ‘ Ja hoor, ik hoop alleen dat jullie mij op tijd wakker maken.’ Natuurlijk had ik mij verkeken op de stand want een uur is wel erg lang maar ik heb het overleefd.
Al met al was het een aparte ervaring en tegen verwachting in hadden de mensen er toch iets van gemaakt. Met 25 Euro plus reiskosten en weer een ervaring rijker reed ik in een uur en drie kwartier terug naar huis. Een beetje last van oriëntatieproblemen, vooral nu het donker was maar ik haastte me niet, mijn buurtcafeetje is altijd tot twee uur open, geld genoeg voor een welverdiende borrel en ach…. ik had toch ruim de tijd.

Thea Tuinebreyer

4 reacties

Opgeslagen onder Verhalen

4 Reacties op “Een dag uit het leven van een schildersmodel,

  1. Ha die Thea , fantastisch , wat een leuke website, heerlijk om de verhalen te lezen !

    Liefs Margarita vanuit Holthone,

  2. Fred Petri

    Lieve Thea,
    heb genoten van je verhaal, Kronkel zou het je niet kunnen verbeteren!!!!!!!Net als met pinda`s kan er niet mee stoppen om te lezen. Liefs Fred, XXX

  3. Hoi Thea
    Leuk verhaal! Ook wel herkenbaar ik moest in een buurthuis een keer op een kantinetafel staan. Bij zittende en vooral liggende standen bungelden armen en benen over de rand en de tafel was zo glad dat ik bijna niet stil kon zitten.

    Groeten
    Piet

  4. Bernadette Posno

    Lieve Thea, wat een mooi werk ! Hoe is het met je? Je bent oma !! Laat wat van je horen!

    Liefs, Bernadette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s